Sposób na ogórki kiszone w soku własnym podejrzałam na pewnym filmie o kiszeniu ogórków, link do źródła znajdziesz na końcu wpisu. Wszyscy kisimy ogórki w podobny sposób - zalewając składniki solanką z wody i soli. Jedni zalewają zimną solanką, a inni gorącą. Jedni starają się używać tylko kamiennej, niejodowanej soli do przetworów, a inni machają ręką i biorą zwykłą kuchenną sól jodowaną i zapewne z antyzbrylaczami, bo ona jest taka fajna - drobna, gładka i sypka. I - o dziwo - prawie każdemu udają się ogórki małosolne i kiszone, bo tak wielki tkwi w nich potencjał. To kiszenie jest po prostu łatwe, a przynajmniej całkiem dobrze udaje się w Polsce i całej wschodniej Europie, bo podobno w Hiszpanii czy we Włoszech to już nie jest takie proste i oczywiste. Tam w środowisku bytują inne drobnoustroje, a to bardzo utrudnia zwyczajne dla nas kiszenie ogórków.
Kiszenie ogórków bez zalewy
I choć wszyscy kiszą poprzez zalewanie solanką i te ogórki zazwyczaj są pyszne, to jednak obecność zalewy z pewnością rozwadnia nieco smak ogórków. Nie zdajemy sobie z tego sprawy, bo nie znamy i nie praktykujemy innego sposobu kiszenia. A ja postanowiłam wypróbować sposób na ogórki kiszone w soku własnym, który poznałam podczas oglądania filmu. To jest tak proste, że sama sobie się dziwię, dlaczego nie wymyśliłam tego wcześniej. Zwłaszcza, że od dawna praktykuję poszczególne części takiego kiszenia, tylko nie wpadłam na pomysł, aby te części połączyć w jedną całość. Dotychczas podejmowałam tylko próby kiszenia ogórków bez zalewy pokrojonych w plasterki - pisałam o nich tutaj, są bardzo smaczne. Ale to jest w gruncie rzeczy sałatka, a nie pyszne, chrupiące ogórki w całości, które wszyscy znamy.
Trochę szczegółów
A tym razem się udało 🙂 No ale - do rzeczy! Przepis będzie za chwilę, jednak najpierw muszę wyjaśnić szczegóły. To dlatego, że ten przepis z natury rzeczy nie może być bardzo dokładny i szczegółowy. Przygotowałam na próbę dwa zwykłe, tradycyjne słoiki o pojemności 900 ml, czyli 0,9 litra. Przyjęłam założenie, wypraktykowane doświadczeniem, że ogórki zajmują mniej-więcej połowę przestrzeni w słoiku, a resztę zazwyczaj stanowi zalewa. Tym razem solankę zastąpiłam ogórkami utartymi na dużych oczkach tarki, takich, jakie kisi się na zupę (klik). Nie były to bardzo wielkie ogórki, ale już na tyle duże, że trudno by było poukładać je w słoikach oraz wszelkie krzywe, złamane, uszkodzone. Przyjęłam, że one powinny wypełnić pozostałą przestrzeń w słoikach, czyli powinno ich być około 900 g. Do utartych ogórków dodałam 2 płaskie łyżki soli kamiennej niejodowanej - pokazałam tę łyżkę na zdjęciu.
Te dwie łyżki to 36 gramów soli, czyli po 18 gramów na każdy słoik. A to stanowi około 2% zasolenia całej zawartości słoika. To tak samo, jak w przypadku kiszenia kapusty - tu też dodaję 20 g soli na kilogram surowca, czyli właśnie 2%. No i wszystko zaczyna się zgadzać, prawda? A teraz spróbuję to ująć w jakieś konkretne ramy.
Ogórki kiszone w soku własnym - skład na 2 słoiki 0,9 l
- około 900 g większych i krzywych zielonych ogórków gruntowych, które nie mogą zawierać dużych i twardych pestek
- 2 płaskie łyżki soli kamiennej kłodawskiej do przetworów - 36 g
- około kilograma (ta ilość jest bardzo orientacyjna) zgrabnych ogórków do kiszenia - lepiej mieć więcej, bo czasem kształt ogórka nie pasuje do miejsca w słoiku
Dodatki na jeden słoik (a więc ilość składników należy podwoić):
- 1-2 gałązki kopru z baldachem kwiatów lub nasion
- kilka plasterków lub kawałek korzenia chrzanu
- dowolnie wybrane liście - wiśni, winorośli, maliny, dębu - ja użyłam liści czarnej porzeczki
- 2-3 obrane ząbki czosnku, przekrojone wzdłuż na pół
Przygotowanie ogórków kiszonych w soku własnym
- Duże i niekształtne ogórki umyj i zetrzyj na dużych oczkach tarki, ale odrzuć ciemnozieloną część u nasady ogonka. Ona często bywa gorzka, więc najlepiej trzymać ogórek właśnie w tym miejscu podczas ucierania. To taka rada praktyczna 🙂

- Do miski z tartymi ogórkami dodaj odmierzoną ilość soli i wymieszaj dokładnie, a następnie zostaw w spokoju na 15 minut.

- W tym czasie ogórki puszczą dużo soku.

- W międzyczasie umyj pozostałe ogórki i przyprawy. Obierz czosnek, chrzan wystarczy porządnie wyszorować. Pokrój chrzan i czosnek na mniejsze kawałki.

- Powkładaj przyprawy na dno słoików.

- Na to do każdego słoika włóż po dwie łyżki tartych ogórków z solą.


- Teraz w zwyczajny sposób powkładaj całe ogórki, starając się upchnąć je jak najciaśniej, czyli jak zawsze przy kiszeniu.

- Na to znów połóż warstwę tartych ogórków, ale postaraj się je poupychać w szpary między całymi ogórkami. Chodzi o to, aby wypchnąć obecne w słoju powietrze, w tym celu używałam trzonka łyżki. Nie musi to być zrobione bardzo dokładnie, ale im więcej ogórków upchniesz w słoiku, tym więcej potem zjesz. A ilość składników jest tak obliczona, żeby prawie nic nie zostało, najwyżej odrobina słonego soku z ogórków.

- Jeśli w słoiku zmieszczą się jeszcze ze dwa ogórki na wierzchu, to upchnij je bez wahania.

- I na koniec powkładaj ostatnie resztki tartych ogórków tak, żeby sok przykrył wszystkie składniki.
Ogórki kiszone w soku własnym - fermentacja
Moje słoiki były wypełnione na maksa i zdaję sobie sprawę, że część tego soku ucieka podczas fermentacji, ale to nic, zawsze tak się dzieje. Dlatego nie zapomnij postawić zakręconych słoików na tacy czy talerzu. Mają być zwyczajnie zamknięte, a nie zakręcone aż tak, żeby ich męska ręka nie zdołała otworzyć 🙂 Nadmiar płynu da radę się z nich wysączyć pomimo nakrętki. Nie martw się, nic nie wybuchnie 🙂 Niech stoją w temperaturze pokojowej przez 5-6 dni.
Ja zostawiłam w spokoju moje ogórki kiszone w soku własnym na 6 dni, a następnie otworzyłam jeden słoik w celu degustacji.
Po sześciu dniach kiszonka wygląda tak, jak na zdjęciach poniżej.
Ogórki są już całkowicie ukiszone, choć niezbyt kwaśne, czyli takie w sam raz. Jędrne, chrupkie i bardzo smaczne. Do utartych ogórków wystarczy dodać posiekaną cebulkę i trochę dobrego oleju lub oliwy i już powstaje prosta surówka do obiadu. Polecam!
Drugi słoik poddam próbie dłuższego przechowywania we w miarę chłodnym miejscu. Nie mam piwnicy, ale w spiżarni jest cementowa podłoga, na której stawiam słoiki i butelki z produktami, które powinny być chłodne, np. piwo. I nawet w najgorsze upały nie osiągają temperatury wyższej niż 13-14 stopni, więc może się uda. A swoją drogą - już mi się kończy miejsce na posadzce, bo większość tego, co robię, powinna stać w chłodzie. No cóż, jakoś trzeba sobie radzić. Na szczęście to, co pasteryzowane, powidła, marynaty i octy mogą sobie stać na regałach. One przetrwają nawet w kuchennej szafce w ciepłym mieszkaniu, więc się nie zamartwiaj, jeśli nie masz zimnej piwnicy.
Źródło inspiracji - klik.
PS. Poniżej znajdziesz kilka innych propozycji na przetwory z ogórków:
https://www.hajduczeknaturalnie.pl/chrupiace-ogorki-kiszone/
https://www.hajduczeknaturalnie.pl/kiszone-ogorki-z-pradem/
https://www.hajduczeknaturalnie.pl/ogorki-kiszone-na-zupe/
https://www.hajduczeknaturalnie.pl/duze-ogorki-kiszone-na-zupe-lub-salatke-jarzynowa/
https://www.hajduczeknaturalnie.pl/ogorki-konserwowe/
https://www.hajduczeknaturalnie.pl/ogorki-po-cygansku/





















A to ciekawe! bardzo nam się ten przepis spodobał (z Mr Art-em). Mamy już dużo słoików zakiszonych, ale ogórki jeszcze rosną, więc spróbuję z ciekawości. Tylko, czy z tą ilością soli utrafię? 🙂 Zobaczymy! Dziękuję Hajduczku za inspirację i serdecznie pozdrawiam, Pola 🙂
Próbuj, kochana, dla mnie to też był eksperyment. A ja lubię eksperymenty 🙂
Widziałam ten przepis na stronach rosyjskich . Zresztą Rosjanki mają świetne pomysły na robienie przetworów czy dań.
Tak, pewnie kiszą w ten sposób tu i tam. Ja akurat zainspirowałam się filmem ukraińskim, do którego podałam link, ale pochodzenie przepisu nie ma większego znaczenia. Już mam w planie przepis z rosyjskiej stronki 🙂
Jaki świetny przepis !!! Już mi ślinka leci... Bardzo lubię wszelkie kiszonki, więc to na pewno przepis dla mnie - do wypróbowania. Zrobię kiszone ogórki tą metodą. Pozdrawiam serdecznie :))
Już myślałam, że w kwestii kiszonych ogórków nie da się niczego nowego wymyślić, bo cóż to - kiszony ogórek. A jednak wielki jest świat inspiracji!
Pozdrawiam 🙂