Chyba każdy lubi od czasu do czasu zjeść naleśniki - dziś zapraszam na fantastyczne naleśniki z warzywami. To jeden ze sposobów na warzywnych niejadków. Niby taki jeden z drugim nie lubi warzyw, ale naleśniki chętnie zje - i choć nie jest to może mega-najzdrowszy sposób na podanie warzyw - jako metoda na niejadka to już coś. Moje naleśniki nie wyglądają tak całkiem zwyczajnie - nie są na przykład zwinięte w rulon, bo nie lubię sobie utrudniać życia. Warzywnego nadzienia nakładam dość sporo - tak lubię i tak podane nam te naleśniki smakują. Jeśli musisz - spróbuj je jakoś złożyć lub zwinąć, choć - moim zdaniem - nie warto. Są pyszne i piękne takie, jak je dziś opisuję!

Naleśniki z warzywami posypane podagrycznikiem

Mama podawała nam te naleśniki posypane natką pietruszki, ja jednak wolę młode listki podagrycznika. To uciążliwy chwast, jeśli zagnieździ się w ogrodzie, ale równocześnie cenne ziele. Już z samej nazwy można wywnioskować, w jakich schorzeniach podagrycznik bywa pomocny. Łacińska nazwa tej rośliny to Aegopodium podagraria L., podagraria znaczy „leczący podagrę”. Także w wielu innych językach, również w języku polskim, nazwa „podagrycznik” sugeruje, jakie właściwości ma ta roślina. W Anglii natomiast podagrycznik często można spotkać pod nazwą „Goutweed”, czyli „ziele artretyzmu”, lub Herb Gerard, czyli ziele świętego Gerarda, który jest patronem osób chorych na choroby reumatyczne.

Kilka słów o podagryczniku

Od kiedy ludzie stosowali podagrycznik w celach leczniczych? Właściwie można powiedzieć, że od zawsze. Wykopaliska archeologiczne świadczą o tym, że roślina była wykorzystywana już przez Neandertalczyków, prawdopodobnie do leczenia zdeformowanych stawów i łagodzenia bólu. Później używali go raczej nieliczni zielarze, w średniowieczu  uprawiany był w przyklasztornych ogrodach jako roślina warzywna lub przyprawa, rzadziej zaś jako surowiec zielarski.  W literaturze częściej można znaleźć wzmianki o tym, że jest to trudny do pozbycia się chwast, niż opisy jego leczniczych właściwości. Podagrycznik  stał się cenionym surowcem leczniczym dopiero na przełomie XIX i XX wieku, kiedy ksiądz Johann Künzle, słynny szwajcarski fitoterapeuta, zaczął wykorzystywać niezwykłe właściwości podagrycznika do leczenia schorzeń stawów, podagry, żylaków i wielu innych dolegliwości.

Dotychczasowe badania naukowe dotyczące składu chemicznego podagrycznika wskazują, że roślina ta zawiera:

• olejki eteryczne, głównie limonen (ten sam, co w cytrynie, ma właściwości bakteriobójcze) i felandren, który ma właściwości grzybobójcze
• spore ilości witaminy C (200mg w 100g świeżej rośliny) oraz prowitaminę A (karoten) do 12 mg  w 100 gramach
• minerały: żelazo, miedź, mangan, wapń, magnez i potas
• flawonoidy będące przeciwutleniaczami
• saponiny, które mają właściwości moczopędne i wykrztuśne
• żywice

Obecnie stosowanym surowcem jest ziele podagrycznika, rzadziej  korzenie. Świeże, młode liście  podagrycznika wykorzystywane są przede wszystkim w kuchni.

Podagrycznik w kuracji chorób reumatycznych

Spośród licznych zastosowań liści podagrycznika najważniejsze wydaje się być użycie go w chorobach reumatycznych. W medycynie tradycyjnej podagrycznik jest stosowany przede wszystkim w leczeniu dny moczanowej i innych chorób reumatycznych. Mikołaj Culpeper, angielski lekarz, zielarz i botanik żyjący w siedemnastym wieku, pisał o podagryczniku w swojej książce „Complete Herbal”: „Nie należy przyjmować, że podagrycznik (goutweed) otrzymał swoją nazwę bez dostatecznego powodu, lecz dlatego, że doświadczono, iż jest on w stanie leczyć artretyzm i bóle nerwu kulszowego (ischias)”. Oczywiście twierdzenie to było oparte przede wszystkim na doświadczeniu, bez znajomości mechanizmów działania związków zawartych w podagryczniku.

Współczesne badania naukowe pokazują, że podagrycznik ma działanie silnie przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. Choroby reumatyczne i podagra spowodowane są odkładaniem się soli kwasu moczowego w tkankach, tymczasem podagrycznik przyspiesza usuwanie kwasu moczowego z organizmu, a także poprawia nieprawidłowe mechanizmy przemiany materii, które są przyczyną choroby.

Twoje stawy będą Ci wdzięczne za systematyczne przyrządzanie różnych potraw z podagrycznika, wystarczy nawet posypywanie ich natką z posiekanych liści ziela. Naleśniki z warzywami są tego najlepszym przykładem. Tylko spróbuj!

Naleśniki z warzywami w sosie beszamelowym - 4 porcje

• 2 łyżki masła klarowanego lub oliwy/oleju
• 1 czerwona papryka (słodka)
• 2-3 pory - tylko biała i jasnozielona część
• 150 g kukurydzy z puszki
• 150 g zielonego groszku z puszki
• pieprz i sól do smaku
• kopiasta łyżka masła klarowanego lub oliwy/oleju
• kopiasta łyżka mąki (użyłam jak zwykle orkiszowej, ale może być pszenna albo bezglutenowa - zależnie od potrzeb)
• 1 szklanka mleka (można użyć mleka roślinnego - wówczas potrawa będzie wegańska)
• pieprz, gałka muszkatołowa, sól - do smaku
• naleśniki z dowolnego przepisu - wegańskie, bezglutenowe czy "normalne" - ale usmaż raczej grubsze naleśniki, a nie cienkie i prześwitujące jak papier - na tę porcję warzyw wystarczą 4 większe naleśniki

Naleśniki z warzywami - przygotowanie

1. Pory obierz z zewnętrznych liści, umyj i odetnij ciemnozieloną część. Resztę przekrój wzdłuż, a następnie w półkrążki. Por często jest zanieczyszczony piaskiem, który trudno wypłukać. Radzę sobie w ten sposób, że pokrojony w krążki/półkrążki por umieszczam na sicie, a następnie płuczę pod intensywnym strumieniem zimnej wody i dokładnie osączam. Gotowe!

   

   

2. Paprykę umyj i oczyść z nasion, a następnie pokrój w kostkę. Otwórz puszki z kukurydzą i groszkiem, jeśli trzeba, to każde oddzielnie osącz na sicie.
3. Na dużej, głębokiej patelni rozgrzej 2 łyżki masła klarowanego (lub oliwy). Wrzuć na tłuszcz pokrojoną paprykę, pory i kukurydzę. Przypraw mielonym pieprzem i solą. Podduś warzywa na patelni przez około 5-10 minut (to zależy od wielkości palnika - warzywa mają być dość miękkie, ale nie rozgotowane). Zdejmij warzywa z patelni do miseczki i trzymaj w cieple.
4. Na tej samej patelni rozgrzej masło klarowane (lub olej), wsyp kopiastą łyżkę mąki, wymieszaj i podgrzewaj przez chwilę, by mąka straciła surowy smak. Nie powinna się jednak zrumienić, pilnuj jej!

   

   

5. Mieszając intensywnie (aby nie powstały grudki) wlej do zasmażki zimne mleko, mieszaj aż do zgęstnienia i zagotowania mieszaniny. Przypraw sos beszamelowy tartą gałką muszkatołową (około 1 łyżeczki), mielonym pieprzem i szczyptą soli. Gotuj przez kilka minut na małym ogniu.

   

   

6. Gdy masa porządnie zgęstnieje - dodaj do sosu odłożone wcześniej warzywa oraz groszek, wymieszaj delikatnie i dobrze podgrzej. Przykryj, odstaw na bok i trzymaj w cieple.
7. Usmaż kolejno 4 duże, dość grube naleśniki.
8. Na każdy naleśnik nakładaj porcję warzyw w beszamelu (1/4 całej przygotowanej ilości). Posyp posiekaną natką podagrycznika (ewentualnie innego zielska, a nawet zielonej pietruszki) i podawaj.

To jest pyszne!

Tu nie warto wiele pisać - uwierz mi, że to jest pyszne i niezwykle sycące wegetariańskie danie. Może być bezglutenowe lub wegańskie, a nawet jednocześnie to i to - zależnie od użytych przez Ciebie składników. A posypane natką podagrycznika staje się w dodatku balsamem dla Twoich stawów. Spróbuj więc koniecznie - smacznego!

Przypomnę może przy okazji, że o kulinarnym użyciu podagrycznika wspominałam już wiele razy - klik. Najciekawsze wpisy znajdziesz poniżej, więc zajrzyj - może Cię zainspirują?

https://www.hajduczeknaturalnie.pl/jarski-bigosik-z-letnich-warzyw/

https://www.hajduczeknaturalnie.pl/ziemniaki-z-nie-smazona-cebula-wiosennym-zielskiem/

https://www.hajduczeknaturalnie.pl/krupnik-jaglany-z-zielenina-odkwaszajacy/

Źródło

Naleśniki

Poniżej przedstawiam przykładowe przepisy na naleśniki, które mogą być bazą dzisiejszej propozycji obiadowej. Na razie niewiele, ale obiecuję, że będę uzupełniać:

https://www.hajduczeknaturalnie.pl/nalesniki-bezglutenowe-z-kaszy-gryczanej/

https://www.hajduczeknaturalnie.pl/nalesniki-podstawowe/