Zostały mi jeszcze do opisania pomidory odmian żółtych i pomarańczowych, które uprawiamy w tym roku. Rosną w otwartym tunelu foliowym, czyli takim, który ma tylko "dach", nie ma za to ścian szczytowych. A to oznacza, że nie pada na nie deszcz, jest jednak stały i swobodny przepływ powietrza. Zapewne dzięki tym warunkom zbieramy jeszcze całkiem ładne i zdrowe pomidory odmian żółtych, czerwonych i zielonych, choć to już naprawdę blisko końca sezonu pomidorowego.

Uprawiane odmiany opisuję głównie po to, abym ja sama o nich pamiętała i nie musiała zastanawiać się na wiosnę - "które to były takie smaczne?" Przy okazji Ty też możesz dowiedzieć się, co u nas rośnie, co przetwarzam i co znajduje się na zdjęciach rozmaitych potraw, które opisuję na blogu w tym roku. Choć akurat nowych potraw pomidorowych pojawiło się w tym roku niezbyt wiele. Generalnie bardzo lubię pomidory odmian żółtych, ponieważ przeważnie wcześniej zaczynają dojrzewać niż czerwone pomidory. No i tak pięknie wyglądają w mieszanych sałatkach!

Pomidory odmian żółtych

Armenian

Zgodnie z nazwą - te pomidory pochodzą z Armenii. Odmiana bardzo plenna, średnio-wczesna, wysoka, dość odporna na choroby. Owoce ma duże lub bardzo duże, żółto-pomarańczowe z czerwonym przebarwieniem. Pomidory są bardzo mięsiste, w typie befsztyka, owoc zawiera niezbyt wiele galaretki z nasionami. Armenian jest soczysty i bardzo smaczny, słodki, a równocześnie wyrazisty, więc na pewno wysieję go w przyszłym roku i zapewne zostanie z nami na kolejne lata.

Honey Avenue

Odmiana średnio-wczesna, choć nieco późniejsza niż opisany już Armenian. Roślina jest wysoka, a owoce duże, około 300 g, o wyrównanym kształcie i wielkości. Honey Avenue to bardzo efektowny dwukolorowy pomidor. Dominują odcienie złotożółte, żółtopomarańczowe, z rozlanym różowo-czerwonym rumieńcem, szczególnie w części wierzchołkowej. Na przekroju miąższ jest żółto-pomarańczowy z czerwonymi/różowymi promieniami. Te pomidory wyglądają bardzo efektownie, ale nie są tak słodkie, jak sugeruje nazwa (honey oznacza przecież miód) ani tak aromatyczne, jak Armenian, nie są również tak bardzo plenne jak on. A ponieważ wyglądają dość podobnie, to w przyszłym roku zrezygnuję z Honey Avenue.

Duch Bułgarii

Jak sama nazwa wskazuje, odmiana pochodzi z Bułgarii. W tym roku posadziłam jedynie 4 krzaczki, bo na zdjęciu ten Duch wyglądał blado i niezbyt efektownie. To miało być na próbę, bo jesteśmy niezwykle ciekawscy. A tymczasem spotkało nas pełne zaskoczenie, ponieważ skromny Duch Bułgarii zachwycił nas swoim smakiem. Owszem, jest mały (50-100g), blady, bo bardzo jasno żółty bez żadnych efektownych przebarwień, ale za to ma piękny, wyrównany kulisty kształt, jest dość plenny i nie choruje. Owoce w pięknym kolorze kości słoniowej zachwycają nie tylko smakiem, ale również wyjątkowym wyglądem. Pomidory są słodkie, soczyste i bardzo smaczne. Duchy Bułgarii mają okrągły kształt, a ich skórka jest miękka i aksamitna, przyjemna zarówno w dotyku, jak i podczas jedzenia. To doskonała odmiana dla osób, które cenią oryginalny wygląd i wyjątkowy smak. I oczywiście zostają z nami, mam nadzieję, że na zawsze!

Persik (a dokładniej - Persik 2)

Nie wiem, skąd Persik pochodzi, ale lubię myśleć, że może z Persji... Jego uroda jest urzekająca, a smak, plenność i odporność dorównują wyglądowi. W katalogach znalazłam informację, że jest to odmiana wysoka i średnio-późna, jednak u nas dość wcześnie Persik wszedł w okres dojrzałości, na równi w Armenianem. Owoce są średniej wielkości, 150-300 g, okrągłe, lekko tylko spłaszczone, o pięknym złotym kolorze z bardzo charakterystycznym przebarwieniem od strony ogonka. To fioletowo-antracytowe przebarwienie nadaje pomidorom wyjątkowy wygląd. Miąższ ma harmonijny smak słodko-kwaśny, niezwykle zrównoważony, co sprawia, że owoce są wyjątkowo smaczne i aromatyczne. I oczywiście zostają z nami na następne lata!

Żółto-pomarańczowe odmiany pomidorów

Orange Mango

Odmiana wyhodowana przez rosyjską hodowczynię Sofię Saakovą (ros. Aпельсин Mанго), wysoka, owoce w typie bawolego serca, ale zwykle nie aż tak wielkie. Kształt sercowaty, lekko spłaszczony i żebrowany, ważą zazwyczaj od 150 do 300 g. Kolor owoców jest żółto-pomarańczowy z różowo-czerwonym rumieńcem (przypominający dojrzałe mango). Mocniej dojrzałe owoce są wręcz ciemno-pomarańczowe z czerwonymi przebarwieniami, wcześniej - raczej złoto-żółte.

Na zdjęciach pokazuję przekrój bardzo dojrzałego pomidora Orange Mango, który nas nie zachwycił przy degustacji. Tu paradoksalnie okazało się, że ten mniej dojrzały, większy okaz smakował o wiele lepiej! Miąższ jest gęsty, mięsisty, o maślanej konsystencji i małej liczbie nasion. Smak - bardzo słodki, ale z delikatną kwaskowatością i owocową nutą. Dam mu szansę przyszłym roku, choć nie okazał się jakoś bardzo plenny, ale może to być kwestia przygotowania sadzonek. Były bowiem wyraźnie słabsze niż większość naszych pomidorów, czego przyczyną było prawdopodobnie słabe podłoże na starcie.

Serce Aszchabadu (Serdce Aszchabada, Сердце Ашхабада)

Aszchabad to stolica Turkmenistanu, stamtąd więc pochodzi ta dość rzadka odmiana pomidora. Została wyhodowana w Turkmeńskiej SSR pod koniec lat 60-tych. Odmiana została zarejestrowana  w 1972 r. Owoce w typie bawolich serc, duże i bardzo duże, osiągające nawet 300-600 g., ale u nas w tym roku znacznie mniejsze. Podobnie, jak Orange Mango, młode sadzonki rosły w słabym podłożu, więc miały naprawdę kiepski start. Ale ponieważ znam tę odmianę od kilku lat, bardzo mi zależało na jej przetrwaniu w mojej kolekcji. Miąższ ma mięsisty, typu befsztyk, zawiera więc niewielką ilość nasion. Smak o doskonałym balansie słodyczy i kwasowości. Skórka jest żółto-pomarańczowa, a wnętrze nawet bardziej pomarańczowe niż żółte. Pomidor doskonały do kolorowych sałatek i na żółte soki pomidorowe. Oczywiście zostaje z nami, bo jest starym znajomym 🙂

PS. Wcześniej opisałam również nasze pomidory czerwone (o, tutaj) oraz zielone odmiany i sok, który z nich zrobiłam (tutaj). A tutaj łatwo znajdziesz wszystkie potrawy, sałatki i przetwory z pomidorami. Zapraszam do lektury!