Kompot z papierówek na 3 sposoby
Kompot z papierówek to najlepsze, co można przygotować z tych wspaniałych letnich jabłek. Zdarzało mi się też nastawiać z nich ocet, ale okazało się, że nie jest tak aromatyczny, jak ten z jesiennych jabłek, a zwłaszcza z antonówek. Podobnie przecier/mus jabłkowy, który niby można zrobić z papierówek, ale to antonówki są do tego celu jakby specjalnie stworzone. To samo dotyczy kiszenia jabłek, bo tutaj też antonówki będą najlepsze. A że mamy w ogrodzie starą antonówkę, którą dawny właściciel posadził jeszcze przed II wojną światową, to korzystamy ile się da. Ona wprawdzie owocuje co drugi rok, podobnie jak większość starych odmian jabłoni, ale teraz jest właśnie TEN rok. Więc pyszne papierówki zjadamy po prostu na surowo oraz gotuję z nich moje ulubione kompoty. Część wypijamy na bieżąco, a część zamykam w słoikach. Zimą będą stanowić przyjemne zwieńczenie obiadu.
Herbata marokańska
Herbata marokańska jest napojem szczególnym. Przygotowana na bazie chińskiej zielonej herbaty typu Gunpowder i świeżej lub suszonej mięty nie tylko doskonale gasi pragnienie i nawilża organizm w czasie upałów, ale jest wręcz zjawiskiem kulturowym. Inaczej nazywa się ją maghrebi i jest znana nie tylko w Maroku, ale także w całej Afryce północno-zachodniej. Oprócz Maroka spróbujesz jej w Tunezji, Algierii i Libii, jeśli tylko wybierzesz się w te strony. Poza Afryką podadzą Ci ją w Andaluzji, a zapewne również w większości szanujących się arabskich knajpek rozsianych po całym świecie.
Pomidory krojone w soku pomidorowym
Dziś przygotowuję własne pomidory krojone w soku pomidorowym, które przydają się do wielu różnych potraw. Przykładowe przepisy znajdziesz na końcu wpisu, ale najpierw skupmy się na rzeczonych pomidorach. Są one łatwe do przyrządzenia, praktyczne w użyciu, zdrowe i smaczne. Dawniej zdarzało mi się kupować je w sklepie, ale zniechęcał mnie fakt, że te pomidory były zamknięte w puszkach. A ja nie lubię puszek. Na przykład piwo zawsze kupuję w butelce, a nie w puszce. Podobnie jest z ciecierzycą, fasolą, groszkiem i kukurydzą - jeśli tylko mam wybór, to kupię słoik, a nie puszkę. A pomidory krojone w soku pomidorowym już od dawna przygotowuję we własnej kuchni. Zawsze w słoikach.
Konfitury wiśniowe Kaliny Jędrusik
Przepis na konfitury wiśniowe Kaliny poznałam już pod koniec ubiegłego wieku za pośrednictwem Ewy Wiśniewskiej. Pani Ewa jest aktorką znaną z wielu filmów i seriali, a w prywatnym życiu była znajomą legendarnej Kaliny Jędrusik. I właśnie od Kaliny Jędrusik, która w kuchni nie miała sobie równych, nauczyła się robić konfitury.* Ewa Wiśniewska przyrządza je z rozmaitych owoców, ja natomiast wykorzystuję sposób Kaliny Jędrusik do przygotowania wspaniałych konfitur z wiśni. Ten sposób poznałam ponad 20 lat temu, więc i konfitury wiśniowe Kaliny przygotowywałam wielokrotnie. One są pyszne, a przepis sprawdzony. I tu jeszcze jedna ważna uwaga - to jest jeden z niewielu zamieszczonych na blogu przepisów, w którym używam octu spirytusowego 10% ze sklepu, czyli takiego zwykłego octu. A to dlatego, że nijak nie umiem tego przeliczyć na mój domowy ocet.
Ogórki kiszone w soku własnym
Sposób na ogórki kiszone w soku własnym podejrzałam na pewnym filmie o kiszeniu ogórków, link do źródła znajdziesz na końcu wpisu. Wszyscy kisimy ogórki w podobny sposób - zalewając składniki solanką z wody i soli. Jedni zalewają zimną solanką, a inni gorącą. Jedni starają się używać tylko kamiennej, niejodowanej soli do przetworów, a inni machają ręką i biorą zwykłą kuchenną sól jodowaną i zapewne z antyzbrylaczami, bo ona jest taka fajna - drobna, gładka i sypka. I - o dziwo - prawie każdemu udają się ogórki małosolne i kiszone, bo tak wielki tkwi w nich potencjał. To kiszenie jest po prostu łatwe, a przynajmniej całkiem dobrze udaje się w Polsce i całej wschodniej Europie, bo podobno w Hiszpanii czy we Włoszech to już nie jest takie proste i oczywiste. Tam w środowisku bytują inne drobnoustroje, a to bardzo utrudnia zwyczajne dla nas kiszenie ogórków.
Cukinia smażona słodko-kwaśna
Cukinia smażona słodko-kwaśna w lekko pikantnym sosie to chińskie danie wegetariańskie. Podaje się je na ciepło jako warzywny dodatek do dania głównego lub jako jeden z elementów kilkudaniowego posiłku chińskiego. Przygotowałam tę cukinię w ramach poszukiwania i próbowania egzotycznych i nieoczywistych sposobów na to niezwykle uniwersalne warzywo. Bo, jak pewnie wiesz, uwielbiam cukinię i dania z cukinii. Żadnego roku nie może jej zabraknąć w naszym ogrodzie. Mogę nie mieć marchewki i buraczków, ale cukinia musi być. Najlepiej w kilku odmianach, bo lubię też urozmaicenie 🙂
Zapiekana cukinia
Zapiekana cukinia jest kolejną propozycją z mojego arsenału walki z jej nadmiarem 🙂 Zresztą walka to nie jest dobre słowo. To raczej nieustanne poszukiwanie smacznych sposobów na cukinię, a wszystko po to, aby się nam nie znudziła, gdy jest jej naprawdę bardzo dużo. Nie lubię nudy i monotonii, ani w życiu, ani w kuchni. Dlatego robię na zmianę zupy, placki, zapiekanki, makarony, grillowaną cukinię, surówki, kiszonki, sałatki i trochę przetworów. Akurat przetworów nie za dużo, bo mam jeszcze nieco zapasów z ubiegłego lata, więc trzeba te nasze uparcie owocujące cukinie zjadać na bieżąco. A jak trzeba - to z apetytem zjadamy!
Frużelina jagodowa
Pyszna, aromatyczna i bardzo letnia frużelina jagodowa powstała przy okazji gotowania mojej ukochanej zupy jagodowej. Bo do zupy potrzebowałam tylko połowy kupionych jagód, a resztę mogłam przeznaczyć na próbną porcję frużeliny. Robiłam ją pierwszy raz, dlatego jest to próbna porcja, ale tak bardzo udana, że postaram się przygotować więcej na zimę. Frużelina jagodowa jest dość mało słodka, bo dodałam do niej niewiele cukru. Smakuje naturalnie jagodowo i jest świetnym dodatkiem do lodów, deserów, gofrów itp. Przygotowując frużelinę z jagód, oparłam się z grubsza na przepisie na frużelinę truskawkową. Bo generalnie wszystkie przetwory typu frużelina robi się podobnie. Jaka to będzie przyjemność otworzyć słoik w środku zimy i przypomnieć sobie smak i zapach lata zaklęty w leśnych jagodach pełnych słońca!
Zupa jagodowa
Zupa jagodowa, czyli zupa z borówek, czernic, leśnych jagód, to ukochane wspomnienie mojego dzieciństwa. Mama gotowała tę zupę przez cały sezon i jedliśmy ją lekko schłodzoną, z lanymi kluskami. A że była uwielbiana przez wszystkich członków rodziny, bo nawet tato - facet z krwi i kości - lubił ją i jadał chętnie, to trzeba było przygotować zapasy na zimę. Dlatego mój ojciec zdobywał leśne jagody, gdzie tylko się dało, a mama zamykała te jagódki w słoikach. Dzięki temu mogliśmy jadać naszą ulubioną zupę jagodową nawet w środku zimy, tylko wtedy była podawana lekko ciepła. Ja nie gotuję jej w zimie, ale lato rządzi się innymi prawami. Wracając więc z krótkich wakacji nad Bałtykiem kupiliśmy po drodze litr leśnych jagód. Tylko dlatego, że bardzo, bardzo chciałam ugotować jagodową zupę i przywołać dawne wspomnienia. Cóż, chyba się starzeję, skoro co i rusz wracam do dziecięcych smaków 😀
Cukinia panierowana
Cukinia panierowana to po prostu "kotlety schabowe z cukinii", czyli smaczne warzywo smażone w panierce. Każdy chyba wie, jak się panieruje i smaży kotlety schabowe i z cukinią jest podobnie, ale warto wiedzieć, że to warzywo wymaga dość specjalnego traktowania, jeśli ma być naprawdę smaczne. Nie wystarczy odrobina soli i pieprzu jak do schaboszczaka, bo cukinia jest bardzo delikatnym, a nawet trochę mdłym w smaku warzywem, więc wymaga dodania charakteru, "wyrazu". Panierowane kotlety z cukinii to było jedno z pierwszych dań, które w Polsce przygotowywało się z cukinii (tuż obok bigosu, który dziś bywa nazywany "leczo", choć węgierskim daniem w typie leczo na pewno nie jest). W czasach późnego PRL-u smażyli je chyba wszyscy. To była smaczna letnia alternatywa dla prawdziwych schabowych, które w dobie mięsa na kartki dość rzadko pojawiały się na naszych stołach. Ale jak sprawić, aby cukinia panierowana była naprawdę pyszna?