Papryka pieczona do słoików jest najlepszym, co można zrobić na zimę z papryki. Jest miękka, bardzo aromatyczna i pozbawiona skórki, która wielu osobom przeszkadza w jedzeniu papryki. Jej przygotowanie jest trochę czasochłonne, ale warto ten czas poświęcić. Bo to jest zimą tak wspaniała rzecz, że nie można przestać jeść! Kontynuuj czytanie
Chciałam użyć galaretki bez żelatyny, ale nie udało mi się takiej kupić, więc dzisiejszy dżem z cukinii z galaretką ma w sobie żelatynę. Jeśli to komuś przeszkadza, to proszę zastosować galaretkę, która nie jest na bazie żelatyny i podzielić się ze mną informacją, gdzie można taką kupić. Sam pomysł na cytrynowy dżem z cukinii podpatrzyłam u nieocenionej Margot, która użyła karagenowej Delecty, od dawna już nieobecnej w sklepach. Ja użyłam łatwo dostępnych, zwykłych galaretek, ale za to poszalałam z kolorami i smakami. Na jedną porcję dżemu zużywa się 2,5 kg cukinii oczyszczonej z nasion i skórki, więc całkiem sporo. No ale za mało jak na możliwości naszego ogrodu, przez co postanowiłam powtórzyć proces zmieniania cukinii w dżem. A żeby nie było monotonnie, wybrałam też inne smaki galaretki. Kontynuuj czytanie
Zachęcona smakowitością cytrynowej babki postanowiłam znów upiec coś słodkiego z dodatkiem warzyw - ciasto czekoladowe z cukinią. Zapowiedzieli się goście z wizytą, więc późnym wieczorem machnęłam dwa ciasta na bazie cukinii - tę wypróbowaną wcześniej babkę i ciemne, wilgotne ciasto. Oba okazały się pyszne i przypadły wszystkim do gustu. I nikt się nie domyślił, że te słodkości są z dodatkiem cukinii. Mam nadzieję, że znajomi będą czasem korzystać z moich przepisów na cukiniowe ciasta 🙂 Kontynuuj czytanie
Krem z cukinii z mlekiem kokosowym to kolejna zupa z cukinii, którą opisuję na blogu. Lubię urozmaicenie! A wszystko po to, żeby cukinia nie stała się nudna, żebyśmy wciąż mieli na nią ochotę, bo jest. Po prostu jest w ogrodzie, w różnych odmianach, kolorach, wielkościach i w dodatku zupełnie za darmo. Uwielbiam cukinię za jej wszechstronność i niezwykłą elastyczność, ale gdybym wciąż przyrządzała ją tak samo, to szybko by się nam znudziła. No i dlatego dziś ugotowałam całkiem nową zupę. Z mlekiem kokosowym i przyprawami w stylu azjatyckim ta zupa-krem smakuje niezwykle świeżo i odrobinę egzotycznie. Warto spróbować! Kontynuuj czytanie
W moim rodzinnym domu pod nazwą "ogórki warszawskie" kryły się znakomite, wspaniałe, najlepsze ogórki konserwowe. Zresztą ta nazwa chyba funkcjonowała w całej Wielkopolsce, bo wciąż się z nią spotykałam. "Warszawskie" były marynowane w occie, w odróżnieniu od zwyczajnych, kiszonych ogórków. Nikt nie mówił "ogórki konserwowe", takie coś można było co najwyżej kupić w sklepie społemowskim. Za to wszyscy znali i lubili ogórki warszawskie. Przepisy w poszczególnych domach różniły się drobiazgami. Ten dodawał więcej soli, inny więcej octu, a ów wolał nieco słodszą zalewę. Ale to były niuanse. Kontynuuj czytanie